Tomek (tyshek)
Dane podstawowe
Profil ID
280
Nazywam się
Tomek
Ostatnia wizyta
dzisiaj, o 16:50
Kraj
Poland
Województwo
Śląskie
Miasto
W serwisie od
15 Września 2011
Płeć
Mężczyzna
Zainteresowania
STRZELECTWO TERENOWE
Co to właściwie jest to „strzelectwo terenowe”?
Podstawowe informacje :
Początki Field Target sięgają początku lat 80-tych, gdy w Anglii rozpoczęto rozgrywać zawody, polegające na strzelaniu do sylwetek drobnych szkodników (szczury, króliki, wiewiórki, ptaki). Korzenie tego pomysłu wywodzą się z tzw. „pest-control” (tępienia szkodników), które w wielu krajach odbywa się właśnie z użyciem wiatrówek, a w Anglii jest szczególnie popularne.
Field Target nie polega jednak na strzelaniu do zwierząt żywych. Strzela się do metalowych sylwetek zwierząt (figurek), które mają otwór (tzw. „kill-zone” – strefa śmierci), w którą na leży trafić. Otwór może mieć średnicę 40, 25 lub 15 mm. Za nim znajduje się kawałek blachy (lizak), który jest ramieniem dźwigni. Po trafieniu śrutem w tę blachę siła uderzenia powoduje, że poprzez ruch dźwigni figurka się przewraca (kładzie). Nie ma więc problemu, by określić czy strzał był celny, a reaktywność celu daje dużo większą zabawę niż dziurkowanie tarczy i skrupulatne liczenie punktów.
Kluczem do rosnącej popularności FT na świecie jest przyjemność z oglądania w celowniku przewracającej się figurki. Field Target strzela się za pomocą wiatrówek. Wiatrówki o energii poniżej 16,3J (od angielskiego limitu 12 ftpds) w większości krajów nie są objęte restrykcjami prawnymi. W niewielu podlegają tylko lekkim ograniczeniom, zaś wyjątkiem są państwa, gdzie traktuje się je jak broń palną. Umożliwia to posiadanie i używanie ich bez większych ograniczeń, co najważniejsze – poza terenem strzelnicy. Zawody Field Target rozgrywane są bowiem, jak sama nazwa wskazuje, w terenie. Im bardziej jest on urozmaicony, tym lepiej. Górki, las, to możliwość rozstawienia celów pośród drzew i krzaków, wymuszając strzelanie w dół i pod górę, wymuszając uważne dobieranie pozycji strzeleckich. Zawody przewidują zwykle strzelanie do 40 celów (zwierzaków). Cele rozstawia się po 1-2 na każdym stanowisku strzeleckim. Stanowisko jest wyraźnie oznaczone, wymuszające złożenia się do strzału z konkretnego miejsca. Tak rozstawione cele nazywa się torem. Zawodnicy porusza ją się grupą, po 2-5 osób, co świetnie sprzyja rozwijaniu kontaktów towarzyskich i poznawaniu ludzi. Zawodnicy ostrzeliwują cele na jednym stanowisku, oddając po jednym strzale do każdej z figurek. Gdy wszyscy zawodnicy w grupie odbędą strzelanie na tym stanowisku, grupa przechodzi na kolejne. i tak dalej, aż obejdą wszystkie stanowiska, rozstawione na torze. Skład grup jest losowany, a sędziami są pozostali członkowie grupy. Zawody takie angażują więc w przygotowanie i prowadzenie minimalną ilość ludzi.
Różnice między FT a HFT są stosunkowo niewielkie, ale znaczące z punktu widzenia zawodników.
W Field Target dopuszczone jest manipulowanie celownikiem, co umożliwia wykorzystanie go jako dalmierza optycznego (kręci się ostrością aż obraz stanie się klarownie widoczny – i odczytuje się odległość z podziałki). Stąd celowniki w tej konkurencji mają bardzo duże powiększenia (na wet do 60 razy), strzela się głównie z pozycji siedzącej. Premiowane jest tylko położenie figurki – wpisuje się wtedy 1 pkt. Wymóg wysokiej precyzji spowodował szybką specjalizację – wiatrówki używane w FT to głównie 16J wersje wyczynowych karabinków tarczowych, celowniki zaś to wąsko wyspecjalizowane (a więc duże i drogie) konstrukcje. Nic dziwnego, że zestaw strzelecki do Field Target sięga nieraz 10 tysięcy złotych.
Wobec coraz bardziej widocznego usportowienia FT i utraty „myśliwskiego” charakteru konkurencji powstało Hunting Field Target (czyli myśliwskie FT). W HFT zabronione jest siadanie – strzela się tylko z pozycji stojącej, klęczącej lub leżącej – i manipulowanie celownikiem. Stąd preferowane są celowniki mniejsze, o wyśmienitych parametrach optycznych. Większy nacisk na umiejętność oceny odległości „na oko” oraz umiejętność dobrania pozycji strzeleckiej spowodował, że w HFT spotyka się najczęściej wiatrówki z niższej klasy, choć i tak zestaw taki razem z optyką najczęściej przekracza 3 tysiące złotych. Inne też jest liczenie punktacji w HFT – za położenie figurki liczone jest 2, za trafienie w figurkę (gdzie słychać brzdęk uderzenia) przyznaje się 1 pkt. Dopiero całkowite chybienie daje 0 pkt.
Atrakcyjna forma, brak ograniczeń prawnych, towarzyska atmosfera, a wszystko to na łonie natury – powoduje, że Field Target od 10 lat rozwija się niezwykle dynamicznie. W Polsce pierwsze próby zorganizowania takiego strzelania sięgają 2001 i 2002 roku. Od 2003 roku zawody stawały się z każdym rokiem coraz bardziej dopracowane i profesjonalne. w 2006 roku w Morsku rozegrane zostały Mistrzostwa Świata FT, w których Polska zajęła drużynowo 3 miejsce.
Field Target doczekało się bowiem światowej organizacji, zrzeszającej grupy z całego świata. HFT jako dyscyplina młodsza i niejako typowo „angielska” nie jest jeszcze tak popularna (głównie uprawiana w Anglii i w Polsce), choć powstanie światowej organizacji HFT jest tylko kwestią czasu. Wystarczy bowiem wspomnieć, że strzelectwo terenowe uprawiane jest w Anglii, Polsce, Austrii, Belgii, Niemczech, Grecji, Włoszech, Holandii, Irlandii, Norwegii, Portugalii, Bułgarii, Rosji, RPA, USA, na Malcie i Litwie, a nawet w tak egzotycznych miejscach jak Filipiny czy Indonezja.
http://bron.iweb.pl/viewtopic.php?t=57376
http://dssr.org/ft/
Co to właściwie jest to „strzelectwo terenowe”?
Podstawowe informacje :
Początki Field Target sięgają początku lat 80-tych, gdy w Anglii rozpoczęto rozgrywać zawody, polegające na strzelaniu do sylwetek drobnych szkodników (szczury, króliki, wiewiórki, ptaki). Korzenie tego pomysłu wywodzą się z tzw. „pest-control” (tępienia szkodników), które w wielu krajach odbywa się właśnie z użyciem wiatrówek, a w Anglii jest szczególnie popularne.
Field Target nie polega jednak na strzelaniu do zwierząt żywych. Strzela się do metalowych sylwetek zwierząt (figurek), które mają otwór (tzw. „kill-zone” – strefa śmierci), w którą na leży trafić. Otwór może mieć średnicę 40, 25 lub 15 mm. Za nim znajduje się kawałek blachy (lizak), który jest ramieniem dźwigni. Po trafieniu śrutem w tę blachę siła uderzenia powoduje, że poprzez ruch dźwigni figurka się przewraca (kładzie). Nie ma więc problemu, by określić czy strzał był celny, a reaktywność celu daje dużo większą zabawę niż dziurkowanie tarczy i skrupulatne liczenie punktów.
Kluczem do rosnącej popularności FT na świecie jest przyjemność z oglądania w celowniku przewracającej się figurki. Field Target strzela się za pomocą wiatrówek. Wiatrówki o energii poniżej 16,3J (od angielskiego limitu 12 ftpds) w większości krajów nie są objęte restrykcjami prawnymi. W niewielu podlegają tylko lekkim ograniczeniom, zaś wyjątkiem są państwa, gdzie traktuje się je jak broń palną. Umożliwia to posiadanie i używanie ich bez większych ograniczeń, co najważniejsze – poza terenem strzelnicy. Zawody Field Target rozgrywane są bowiem, jak sama nazwa wskazuje, w terenie. Im bardziej jest on urozmaicony, tym lepiej. Górki, las, to możliwość rozstawienia celów pośród drzew i krzaków, wymuszając strzelanie w dół i pod górę, wymuszając uważne dobieranie pozycji strzeleckich. Zawody przewidują zwykle strzelanie do 40 celów (zwierzaków). Cele rozstawia się po 1-2 na każdym stanowisku strzeleckim. Stanowisko jest wyraźnie oznaczone, wymuszające złożenia się do strzału z konkretnego miejsca. Tak rozstawione cele nazywa się torem. Zawodnicy porusza ją się grupą, po 2-5 osób, co świetnie sprzyja rozwijaniu kontaktów towarzyskich i poznawaniu ludzi. Zawodnicy ostrzeliwują cele na jednym stanowisku, oddając po jednym strzale do każdej z figurek. Gdy wszyscy zawodnicy w grupie odbędą strzelanie na tym stanowisku, grupa przechodzi na kolejne. i tak dalej, aż obejdą wszystkie stanowiska, rozstawione na torze. Skład grup jest losowany, a sędziami są pozostali członkowie grupy. Zawody takie angażują więc w przygotowanie i prowadzenie minimalną ilość ludzi.
Różnice między FT a HFT są stosunkowo niewielkie, ale znaczące z punktu widzenia zawodników.
W Field Target dopuszczone jest manipulowanie celownikiem, co umożliwia wykorzystanie go jako dalmierza optycznego (kręci się ostrością aż obraz stanie się klarownie widoczny – i odczytuje się odległość z podziałki). Stąd celowniki w tej konkurencji mają bardzo duże powiększenia (na wet do 60 razy), strzela się głównie z pozycji siedzącej. Premiowane jest tylko położenie figurki – wpisuje się wtedy 1 pkt. Wymóg wysokiej precyzji spowodował szybką specjalizację – wiatrówki używane w FT to głównie 16J wersje wyczynowych karabinków tarczowych, celowniki zaś to wąsko wyspecjalizowane (a więc duże i drogie) konstrukcje. Nic dziwnego, że zestaw strzelecki do Field Target sięga nieraz 10 tysięcy złotych.
Wobec coraz bardziej widocznego usportowienia FT i utraty „myśliwskiego” charakteru konkurencji powstało Hunting Field Target (czyli myśliwskie FT). W HFT zabronione jest siadanie – strzela się tylko z pozycji stojącej, klęczącej lub leżącej – i manipulowanie celownikiem. Stąd preferowane są celowniki mniejsze, o wyśmienitych parametrach optycznych. Większy nacisk na umiejętność oceny odległości „na oko” oraz umiejętność dobrania pozycji strzeleckiej spowodował, że w HFT spotyka się najczęściej wiatrówki z niższej klasy, choć i tak zestaw taki razem z optyką najczęściej przekracza 3 tysiące złotych. Inne też jest liczenie punktacji w HFT – za położenie figurki liczone jest 2, za trafienie w figurkę (gdzie słychać brzdęk uderzenia) przyznaje się 1 pkt. Dopiero całkowite chybienie daje 0 pkt.
Atrakcyjna forma, brak ograniczeń prawnych, towarzyska atmosfera, a wszystko to na łonie natury – powoduje, że Field Target od 10 lat rozwija się niezwykle dynamicznie. W Polsce pierwsze próby zorganizowania takiego strzelania sięgają 2001 i 2002 roku. Od 2003 roku zawody stawały się z każdym rokiem coraz bardziej dopracowane i profesjonalne. w 2006 roku w Morsku rozegrane zostały Mistrzostwa Świata FT, w których Polska zajęła drużynowo 3 miejsce.
Field Target doczekało się bowiem światowej organizacji, zrzeszającej grupy z całego świata. HFT jako dyscyplina młodsza i niejako typowo „angielska” nie jest jeszcze tak popularna (głównie uprawiana w Anglii i w Polsce), choć powstanie światowej organizacji HFT jest tylko kwestią czasu. Wystarczy bowiem wspomnieć, że strzelectwo terenowe uprawiane jest w Anglii, Polsce, Austrii, Belgii, Niemczech, Grecji, Włoszech, Holandii, Irlandii, Norwegii, Portugalii, Bułgarii, Rosji, RPA, USA, na Malcie i Litwie, a nawet w tak egzotycznych miejscach jak Filipiny czy Indonezja.
http://bron.iweb.pl/viewtopic.php?t=57376
http://dssr.org/ft/
Zajmuje się
Do treningu strzeleckiego,na zawodach używamy tylko i wyłącznie karabinków wysokiej jakości,znanych angielskich czy też niemieckich producentów.Są to tradycyjne sprężynowe karabinki lub napędzane sprężonym powietrzem wiatrówki bezodrzutowe PCP (Pre-Charged Pneumatic) Śrut jest wystrzeliwany za pomocą sprężonego powietrza, znajdującego się we wbudowanym na stałe zbiorniku ciśnieniowym, umieszczonym pod lufą. Karabinki te cechują się wspaniałymi osiągami i celnością niespotykaną w wiatrówkach sprężynowych.
Do naszego hobby podchodzimy profesjonalnie i dlatego nie polecamy pseudo wiatrówek chińskiej produkcji,gdyż w użytkowaniu są niebezpieczne i nie posiadają dobrych walorów strzeleckich.
Oczywiście znamy polska ustawę o broni i amunicji i dlatego jesteśmy w posiadaniu karabinków w których energia wystrzeliwanego śrutu jest mniejsza niż 17 Jouli.Na taką broń nie potrzebne jest zezwolenie jak i nie ma obowiązku strzelania na strzelnicach sportowych ! Co nie znaczy że można strzelać w środku miasta ! Poniekąd jest to urządzenie miotające pocisk na odległość.
Zapewniamy że jesteśmy odpowiedzialnymi ludźmi z doświadczeniem w strzelectwie, mamy swój wewnętrzny regulamin, którego ściśle przestrzegamy, nawzajem się kontrolując – dzięki czemu szybko reagujemy na nieodpowiedzialne zachowania. Nasze hobby nie ma charakteru militarnego – nie stwarzamy niebezpieczeństwa dla osób postronnych. Naszym, zamiarem jest rozwijanie naszych zainteresowań, zachęcanie innych do czynnego udziału w tej dyscyplinie sportowej. Często organizujemy rodzinne spotkania rekreacyjno – strzeleckie.
Jeżeli chciałbyś spróbować swoich umiejętności strzeleckich to zapraszamy na nasze spotkania w Tychach-Cielmicach.
http://bron.iweb.pl/
Do naszego hobby podchodzimy profesjonalnie i dlatego nie polecamy pseudo wiatrówek chińskiej produkcji,gdyż w użytkowaniu są niebezpieczne i nie posiadają dobrych walorów strzeleckich.
Oczywiście znamy polska ustawę o broni i amunicji i dlatego jesteśmy w posiadaniu karabinków w których energia wystrzeliwanego śrutu jest mniejsza niż 17 Jouli.Na taką broń nie potrzebne jest zezwolenie jak i nie ma obowiązku strzelania na strzelnicach sportowych ! Co nie znaczy że można strzelać w środku miasta ! Poniekąd jest to urządzenie miotające pocisk na odległość.
Zapewniamy że jesteśmy odpowiedzialnymi ludźmi z doświadczeniem w strzelectwie, mamy swój wewnętrzny regulamin, którego ściśle przestrzegamy, nawzajem się kontrolując – dzięki czemu szybko reagujemy na nieodpowiedzialne zachowania. Nasze hobby nie ma charakteru militarnego – nie stwarzamy niebezpieczeństwa dla osób postronnych. Naszym, zamiarem jest rozwijanie naszych zainteresowań, zachęcanie innych do czynnego udziału w tej dyscyplinie sportowej. Często organizujemy rodzinne spotkania rekreacyjno – strzeleckie.
Jeżeli chciałbyś spróbować swoich umiejętności strzeleckich to zapraszamy na nasze spotkania w Tychach-Cielmicach.
http://bron.iweb.pl/
RSS